|
 Ik ben geboren in 1958, als eerste jongen en tweede kind in het gezin van mijn ouders. Vanaf het begin waren er problemen met mijn gezondheid. Zeven operaties en één jaar later kwam ik eindelijk voorgoed thuis. Na negen maanden ziekenhuis kreeg ik de kans een leven óp te bouwen in plaats van ervoor te knokken dat ik het hield. Natuurlijk waren mijn ouders, die zó in angst hadden geleefd, blij dat hun kleine kindje eindelijk thuis kwam. Met mijn thuiskomst waren de gezondheidsklachten niet over maar er was mee te leven buíten een ziekenhuis.
Na de lagere school volgde het algemeen voortgezet onderwijs. Op zich een leuke tijd maar ook deze periode begon slecht voor mij: mijn vader overleed op jonge leeftijd aan hartproblemen. Als kereltje van 13 moest ik proberen mijn kop boven water te houden. Ik praatte niet over mijn verdriet, wilde mijn gezinsleden er niet mee belasten. Het zou goed kunnen dat er ergens een groot zwembad is gevuld met míjn tranen. Maar... ik overleefde en uit een, voor mij, onmetelijke diepte krabbelde ik omhoog en had in de loop van de tijd een goed gevoel voor empathie ontwikkeld. Ik voelde hoe mensen zich voelden. Door later gebruik te maken van deze kwaliteit, onder andere door gesprekken met mensen, heb ik in de loop der jaren interessante ontdekkingen gedaan. Voornamelijk op het gebied van menselijke interacties: hoe zitten relationele processen in elkaar, hoe reageren mensen op hun omgeving bijvoorbeeld werk, kinderen, elkaar. Dit alles heeft geleid tot een bijzonder concept welke ik toepas in de begeleiding van mensen als individu en in de zakenwereld. Oók de zakenwereld functioneert aan de hand van bekende patronen, immers mensen maken bedrijven.
Na de middelbare school kwam de pedagogische academie. Logisch eigenlijk want ik had het gevoel dat ik moest gaan onderwijzen. Dat ik uiteindelijk niet in het onderwijs terecht ben gekomen ligt natuurlijk voor de hand, mijn informatie aan anderen kwam niet overeen met die van de academie. Echter, er zijn wel raakvlakken... Ik ben vanzelfsprekend vanuit mijn aanbod aan informatie actief in coaching. Daarom was het gevoel toentertijd nog niet zo slecht, de interpretatie klopte echter niet "helemaal".
Na een aantal omzwervingen heb ik uiteindelijk mijn draai gevonden. Na mijn dertigste getrouwd en samen kinderen "gekregen". En daarmee, ik zou haast zeggen: vanzelfsprekend, verandert je leven opnieuw. Sommige momenten herinneren je aan vroeger, andere confronteren je met jezelf. In ieder geval genoeg gelegenheden om te leren. Je probeert er het beste van te maken maar "nobody is perfect" en dát heb je maar te accepteren!
Inmiddels ben ik al weer heel wat jaren bezig met het begeleiden, adviseren en motiveren van mensen en bedrijven. Het is dankbaar "werk", hoewel ik het eigenlijk niet als werk zie. In mijn "werk" leg ik de nadruk op gevoel en verstand. Ik maak de relatie duidelijk tussen beiden en ga op zoek naar informatie die de balans weer kan herstellen. De meest succesvolle dingen ontstaan vanuit het durven volgen van het gevoel, toppers kunnen daarover meepraten. Informatie is een "hoofdzaak" die de "gevoelszaak" dient. Je moet weten wat je voelt en waarom want anders werkt het niet, er is dan geen overtuiging, onvoldoende motivatie en waarschijnlijk te weinig verantwoordelijkheid. Er ontstaat teveel, onhandelbare druk en het gevolg laat zich raden... stress, burnout, ziekte, verdriet, ruzies enzovoort.
Het leven kent zo zijn regels. Ken de regels en je kunt gaan Leven. Tja, leven ís mensenwerk én geluk komt niet altijd vanzelf. Uiteindelijk moet je kunnen zeggen: “Het was de moeite waard!” En eerlijk gezegd, het leven ís de moeite waard. Soms moet je je eigen kansen creëren al kost het méér van jezelf dan dat je denkt te kunnen geven. En dat is precies wat het Leven van je vraagt: jezelf leren kennen aan de rand van je mogelijkheden. Dát is de plaats waar succes op je wacht en op jouw diploma zullen dan geen cijfers staan maar simpelweg… geslaagd!
Maurice Oosterhof
Hoensbroekstraat 17
6845 DP Arnhem
tel: 026 - 381 53 95
Stuur een email
|
